• Eigen foto

Column: Verhuisd

Gerard van Gemert

ALPHEN Nou, het is gelukt hoor. Het kale betonnen appartement van tijdens de oplevering is omgetoverd in een knus en gezellig thuis waar de kerstlichtjes al aan de rand van het balkon hangen. Maar dat ging niet vanzelf.

O zeker, alle kleurcombinaties zijn uitgekomen zoals we (uche uche) van tevoren hebben bedacht. Nou ja, de tint van de kleur van het messenblok had ietsje donkerder gemogen en dat ene oude windlichtje paste er toch niet helemaal tussen. Dus die moest naar de afvalverwerking, samen 180 kg rommel uit de berging.

Want wat verzamelt een mens veel zooi. Met dezelfde kilometers die ik naar het Ecopark ben gereden, had ik ook een keer naar Maastricht en terug gekund. Alhoewel, vorige week was ineens afvalpas zoek. We hadden een vast plekje in huis waar hij altijd lag, tot we ons appartement opgeleverd kregen. Toen verhuisde de pas naar de auto. "Waar heb je hem gelaten dan?" Ellens gezicht stond in de jij-hebt-het-gedaan-dus-je-lost-het-ook-maar-op modus. Aangemoedigd door gemopper en verwijtende blikken, piekerde ik me suf, zocht overal, maar kon hem nergens vinden. "Wacht even", counterde ik op een helder moment. "Ik heb hem aan jou gegeven. Weet je nog? We stonden voor de deur en ik ging nog even naar boven en toen zei ik nog: ik geef de afvalpas nu aan jou, hè?" Ellen zweeg.

Maar dan heb je dus wel even een probleem. Het karton van verpakkingen, stapels oude prullaria dat in drie huizen, over vijftien jaar verdeeld, onaangeroerd in de berging heeft gelegen en restjes verf en behanglijm moet je toch ergens kwijt. Gelukkig kun je bij de gemeente een nieuwe pas aanvragen en binnen twee dagen viel die in de brievenbus, voorzien van een briefje dat de zoekgeraakte op non-actief was gezet. Het opgestapelde vuil kon opgeruimd worden.

En zo werd het ene huis leger en het andere voller. Ik haalde mijn kledingkast leeg, besloot die hardloopschoenen, waarop ik in 2007 de Twintig had gelopen, nu toch maar weg te gooien samen met de oude spijkerbroek die deze periode als klusbroek had gediend. En waar een pasje uit viel toen ik hem opvouwde.

info@gerardvangemert.nl

Gerard van Gemert woont in Alp[hen aan den Rijn, is kinderboekenschrijver, logistiek manager bij Mevom b.v. en ambassadeur van de Alphense stichting Circle4Life. In zijn wekelijkse column schrijft hij over wat hem in het dagelijkse leven overkomt.