• Esther zorgt ervoor dat de kinderen in het ziekenhuis wat extra aandacht krijgen.

    Eigen foto

Esther Stegink is terug uit Guatemala: 'Het leven is daar zo relaxed'

ALPHEN ,,Het liefst was ik in Guatemala gebleven, het leven is daar zo relaxed”, zegt Esther Stegink als zij terugkijkt op de zeven weken vrijwilligerswerk in het Midden-Amerikaanse land. ,,In het vliegtuig naar Nederland heb ik gejankt. Je weet dat je je niet aan mensen mag binden, maar dat gebeurt gewoon.”

Rijk Huisman

Esther (26) heeft zich twee maanden vrij gemaakt van haar werk in verpleeghuis Oudshoorn om in het ziekenhuis ‘Hermano Pedro’ liefde en aandacht te geven aan kinderen. ,,Veel kinderen verblijven langdurig in dit sociale ziekenhuis en de verpleging heeft geen tijd om hen de broodnodige aandacht te geven. Ouders moeten soms drie uur reizen om hun kind te bezoeken en kunnen daarom weinig komen.”

Uit ervaring weet Esther, zij is verzorgende individuele gezondheidszorg, hoe belangrijk aandacht is. ,,Ouderen kunnen relativeren, maar voor kinderen geldt dat nog veel meer. Het is van belang voor hun ontwikkeling en voor de kleintjes is huilen de enige manier om die aandacht te vragen. Als je een huilend kind stil krijgt door het aandacht te geven, dan voelt dat goed. Ik heb mooie contacten opgebouwd en voelde me er steeds meer thuis, ook al omdat het leven er relaxed is.”

Guatemala kent veel armoede, maar de tegenstellingen zijn groot: ,,Er zijn bijvoorbeeld veel particuliere klinieken.” Het geldgebrek waar ook ‘Hermano Pedro’ mee te maken heeft zorgt er wel voor dat mensen creatief worden. ,,Als het ziekenhuis het verkeerde formaat luiers krijgt, wordt de zending niet teruggestuurd maar is het improviseren in plaats van te zeuren zoals hier zou gebeuren.” De inwoners van Guatemala die de burgeroorlog hebben meegemaakt kunnen meepraten over slechtere tijden dan nu. ,,Zij hebben ook oog voor wat er wel goed gaat, zoals de verbetering van de infrastructuur. In Nederland zouden we ook eens meer moeten kijken naar wat we hebben en ons niet zo druk maken over de dingen die beter kunnen. Accepteer eens wat!”

Esther ontkomt er niet aan om de situatie in Guatemala te vergelijken met die in Nederland. ,,Als hier een volwaardig ziekenhuis vijftien kilometer verderop is, dan wordt erover geklaagd. We weten echt niet hoe goed we het hebben!” Vloeiend Spaans praten leerde Esther niet in de cursus van twee weken die zij hiervoor gevolgd heeft. ,,Het is de enige manier om te communiceren, maar in de praktijk leer je gelukkig ook het nodige.”

Na haar vrijwilligerswerk bleef Esther nog 1,5 week om meer van het land te zien en dat hoefde ze niet in haar eentje te doen. ,,Twee collega’s zijn overgekomen en met z’n drieën hebben we vakantie gevierd." Esther heeft wel iets achter kunnen laten in het ziekenhuis. ,,Van het sponsorgeld heb ik zowel kleertjes kunnen kopen als een zuurstofmeter en een massageapparaat voor de longen.”

Terug in Alphen moest Esther antwoord geven op de vraag Hoe verder? ,,Ik wil zeker verder in de zorg. Voor het verpleeghuis is het belangrijk dat medewerkers plezier in hun werk blijven houden en ik krijg dan ook begeleiding zodat ik me verder kan ontwikkelen. Dat vind ik heel bijzonder.”